چونان دیوانه وار

نقش بسته ای بر دیوار سبز کلبه ی خاطراتم

که  زمین و زمان

یارای دور کردنت را ندارند

چه دور باشی و چه نزدیک

همین جا

همیشه

ماندگارترین ماندگار من خواهی بود.

دوستت دارم

به اندازه ی تمام روزها و ثانیه های رفته و نیامده

و به وسعت هر آنچه ازل است و ابد.

کنار بلندای روح تو

آرام گرفته ام

و دستان اعتمادت را

به نشانی همان کوچه ی اقاقیا

محکم به گونه چسبانده ام.

وای!!!

همسفر پنهان دیروز

هم قدم پیدای لحظه های ناب امروز باش

و نفس بکش

از ریه های من

که تمام قد در جوار عشقت تعظیم کرده اند.